5 ธันวา 2008

 

วันนี้บริษัทผมไปรับเป็นเจ้าภาพจัดงานจุดเทียน 5 ธันวา ที่ จามจุรีสแควร์ มา 

 

แล้วคำสั่งก็มาถึงผม  "ปู…. วันที่ 5 ปูไปด้วยนะ"  ผมคิดในใจ ตายห่า นัดป่าป๊าม่าม๊า น้องๆ หลานๆไว้หมดแล้วทำไงดีวะกู เอ้าให้น้องๆพาป่าป๊าม่าม๊าไปกินข้าวแล้วกัน

 

เช้าวันที่ 5 ผมเก็บของที่ต้องใช้ทั้งหมด เดินออกมาจากห้อง ป่าป๊าถามว่าไปไหนไม่ไปกินข้าวกันหลอ ผมก็บอกว่าติดงานจุดเทียนถวายพระพรที่จุฬา

วันนี้ได้เพียงยกมือไหว้ป่าป๊าหนึ่งที แล้วก็หันหลังเดินออกจากบ้านมา

5ธันวา08 - 053

 

ช่วงเช้าเตรียมงาน

5ธันวา08 - 002

ผมก็ได้เพียงยืนดูช่าง เค้าติดจอ เตรียมเครื่องเสียงแล้วก็จัดเวที  ในใจก็นึกว่า เออ มันก็มีอีกตั้งหลายคนเว้ยที่ไม่ได้ไปกินข้าวกะที่บ้านวันนี้

 

5ธันวา08 - 0165ธันวา08 - 026

 

มาดูโฉมหน้าผู้เสียสละ ไม่ได้กินข้าวกะที่บ้านวันนี้กันครับ

 

5ธันวา08 - 032 5ธันวา08 - 033 5ธันวา08 - 038 5ธันวา08 - 045

5ธันวา08 - 022 5ธันวา08 - 041

และอีกหลายๆท่าน ที่ผมไม่ได้ถ่ายรูปไว้

 

พอแดดเริ่มหมด งานของเราก็เริ่มขึ้น

5ธันวา08 - 013

มาเริ่มกันด้วยวงดนตรี Jazz จาก New Frontier เลย

 

5ธันวา08 - 070 5ธันวา08 - 089

5ธันวา08 - 091 5ธันวา08 - 094

 

ตามมาด้วย ดนตรีไทย จากสาธิตจุฬา

5ธันวา08 - 141 5ธันวา08 - 134

5ธันวา08 - 143 5ธันวา08 - 133

 

คนก็เริ่มทยอยกันมาตั้งแต่ ห้าโมงครึ่ง

5ธันวา08 - 120

 

ผมเห็นบางคนจูงเด็กๆมา บางคนก็เข็นรถเข็นพาพ่อ อายุเจ็ดแปดสิบมา บางคนก็เข็นรถพาเด็กตัวเล็กๆมา บางคนมาเป็นคู่ แล้วก็ยังมีอาม่าสามสี่คนมากันเป็นกลุ่ม  ภาพเหล่านี้ทำให้ผมเริ่มคลายความเซ็ง เรื่องไม่ได้ไปกินข้าวกับที่บ้านลง

แต่ถึงเวลานี้ สิ่งที่วนเวียนในหัวผมคือ "กูหิวแล้วววว 5555"

5ธันวา08 - 156 5ธันวา08 - 157

5ธันวา08 - 1445ธันวา08 - 161 5ธันวา08 - 160 

 

แล้วก็ไกล้เวลาสำคัญ 19:29 น.

ไฟทุกดวงบริเวณงานเริ่มดับลง และประธานในพิธีขึ้นเคารพพระบรมฉายาลักษณ์ พร้อมๆกันกับที่สนามหลวงก็เริ่มงานเช่นกัน

5ธันวา08 - 190

 

เทียนทุกเล่มเริ่มติดขึ้น การจุดเทียนต่อๆกันไปในหมู่คนเป็นภาพที่สวยมาก รอยยิ้มเริ่มเกิดขึ้นพร้อมกับการติดของเทียนในมือทุกๆคน  แสงสว่างกลับมาอีกครั้ง

 

5ธันวา08 - 205 5ธันวา08 - 213

 5ธันวา08 - 211 5ธันวา08 - 212

 

ผมไม่เคยคิดว่าจะมีการชุมนุมที่คนเสื้อเหลืองกับตำรวจจะมายืนข้างๆกัน จุดเทียนต่อให้กัน แล้วก็ยิ้ม หรือแม้แต่ เสื้อแดง เสื้อขาว เสื้อดำ เสื้อลาย เสื้อชมพู ขอให้ยื่นเทียนของท่านมา แล้วเราจะจุดให้ท่าน พร้อมรอยยิ้ม

 

เห็นแล้วก็อดนึกถึงวันที่พ่อผมใส่เสื่อเหลืองไปวิ่งหนีแก๊ซน้ำตาหน้าทำเนียบไม่ได้จิงๆ

 

5ธันวา08 - 216 5ธันวา08 - 220

5ธันวา08 - 223 5ธันวา08 - 224 5ธันวา08 - 195

 

วินาทีที่กล้องผม Focus ไม่ชัด และมือผมก็เริ่มสั่น

เพลง สรรเสริญพระบารมี เริ่มขึ้นทุกคนพร้อมใจกันร้อง มันเป็นวินาที ที่ผมไม่สามารถ focus รูปได้อีกแล้ว ผมได้แต่กดชัตเตอร์ พร้อมกับได้ภาพเบรอร์ๆ ของแววตา คนที่มาร่วมจุดเทียน

 

แล้วก็ได้ภาพเจ้าพ่อใหญ่แห่งวงการสื่อ in-door น้ำตาคลอเบ้า (จะเป็นใครได้ก็เจ้านายผมอะดิ แค่คิดว่าจะถ่ายรูปแกเอาหน้าซะหน่อย ไหงพอ zoom เข้าไปได้รูปนี้มาได้วะเนี่ย) พร้อมๆกับน้ำตาผู้ร่วมงานคนอื่นๆ

 

5ธันวา08 - 233 5ธันวา08 - 236

5ธันวา08 - 243 5ธันวา08 - 237

5ธันวา08 - 240

5ธันวา08 - 241

ถึงจุดนี้ ทั้งความหิว ความเซ็งของผมที่ไม่ได้หยุดงาน ก็ได้หายไปหมด คงเหลือแต่ความตื้นตันยินดีที่ได้รับรู้ความรู้สึกของคนที่มาร่วมงานทุกคนที่ไม่ได้แม้แต่จะบอกอะไรออกมาเป็นคำพูดซักคำ แต่ผมก็เห็นมันผ่านกล้อง แล้วก็เก็บภาพมันไว้

ขอให้คนไทยรักกันอย่างนี้ทุกวัน

 

 

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ และเป็นมิ่งขวัญของชาวไทย ตลอดไป

ข้าพระพุทรเจ้า นาย พงศ์สิทธิ์ จิตตโอวาท และครอบครัว

 

 

ดูรูปทั้งหมด

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: